نوبويوشى فورو كاوا ( مترجم : هاشم رجب زاده و كينيجى ئه اورا )
31
سفرنامه فورو كاوا ( فارسى )
سال 1880 ، در مقام عضو نظامى و نايبرئيس هيأت سفارت به مأموريت ايران فرستاده شد . در اين مأموريت از شاه ايران نشان شير و خورشيد و از سلطان عثمانى نشان مجيدى گرفت . در ماه ژوئيه 1882 فرماندهء گردان سوم مهندسى نظامى شد . در فوريه سال 1883 درجهء ياور ( - سرهنگ ) دومى يافت ، و در آوريل اين سال نشان نظامى درجه ششم گرفت . در تابستان 1885 استاد مهندسى دانشگاه نظام شد و در مراتب فرماندهى ترقى يافت . در تابستان 1889 فرماندهء مدرسه نظام شد و همان سال درجهء ياور اوّلى ( - سرهنگ تمامى ) گرفت . ارتقاى او در ردههاى فرماندهى نظامى در رستهء مهندسى ادامه يافت تا كه در سال 1892 رئيس كل ادارهء مهندسى قشون شد و در سال 1893 نشان نظامى درجهء پنجم گرفت . در سال 1895 درجهء چهارم همين نشان با نقش پرندهء زرّين و نشان كوچك شمس طالع به او داده شد . در سال 1897 درجهء سرتيپ سومى يافت . در ماه مه 1901 خدمتش در نظام به پايان آمد ، و از توكيو به كامىكانوكى Kamikanuki در نومازو رفت و در آنجا گوشه گرفت ؛ اما با در گرفتن جنگ روس و ژاپن ( ژانويه 1904 ) و در ژوئيه آن سال به خدمت بازگردانده و رئيس ادارهء مهندسى ارتش چهارم شد . در ماه ژوئيه 1905 نشان نظامى درجهء چهارم گرفت و به ستاد لشكر اول منتقل شد ، و در ماه مارس همين سال با ارتقا به درجهء سرتيپ دومى جزء نفرات ذخيرهء قشون درآمد . فوروكاوا در دورهء ادو در شمار نخبگان بود ، امّا در دورهء ميجى ، پس از تجدّد ، نمىتوانست بالاتر از درجهء سرتيپى ترقى كند ؛ چون اكنون از كاكوشيما و ياماگوچى ، ولاياتى كه رزمندگان آن در برابر نهضت ميجى ايستادگى نشان داده بودند ، واهمه داشتند . از آن پس ، او ديگربار در نومازو اقامت گرفت ، و در دامن طبيعت خود را به كشاورزى و مطالعه سرگرم ساخت تا كه در ميان سالهاى 19 - 1918 بيمار و براى مداوا به توكيو جابهجا شد . در اين شهر بود كه او در 73 سالگى و در خانهء شمارهء 670 محلّهء كامى اوچياى Kami - Ochiai درگذشت و در گورستان صحن معبد ريوء گانجى Ryugan - ji ، در محلّهء هاراجوكو Harajuku به خاك سپرده شد . كارهاى درخشان و آثار او 1 - فوروكاوا در قشون ژاپن ، نخست در چين خدمت كرد . در سالهاى 1875 تا 1877 در شانگهاى و شمال چين بهسر برد و از آنجا براى نقشهبردارى نظامى سفرهايى به جاهاى دور كرد . گفتهاند كه حاصل اين تلاش او در پيشرفت عمليات نظامى ژاپن در جنگ با چين ( در سالهاى 95 - 1894 ) سهم مؤثر داشت .